Dözmək də olmayır bu yaralarına, ağrı-acılarınıza...

Mən isə bir vətəndaş olaraq Ulularımızdan bizə ərmağan edilmiş bu gözəlliklərə biganə qaldım...

Vətən müqəddəsdir, vətən ülvidir. Vətənimin hər yeri - dağı, daşı, torpağı, suyu, səması mənim üçün əzizdir, doğmadır. Əgər öz yaşadığım yerin, oxuyub təhsil aldığım, boya-başa çatdığım torpağımın keçmişini, bu gününü yaxşı bilməsəm, onun sərvətini qorumaq, çoxaltmaq və gələcək nəsillərə saxlamaq qayğısına qalmasam, mən əsl vətəndaş ola bilmərəm…Belə ki, bu mənimlə yanaşı hər bir Azərbaycanlının vətəndaşlıq borcudur…

Müstəqil Azərbaycan dövləti mənim Vətənimdir və mən bu diyarı həyatım qədər sevirəm. Mən bu diyarın oğluyam, lazım gələrsə, canımı da, qanımı da, Vətənimin yolunda fəda etməyə hazıram.

Əzizim mənim. Mən hələ də dünyanın yaranışından bu günkü günədək sizin çəkdiyiniz əzablarınızı anlamamışam...

Əgər anlamışıqsa, bəs niyə biz sizinlə birlikdə deyilik?...

Sizinlə bərabər əsirlikdə qalmış, ah-naləsi göyün yeddinci qatına çatan qız-gəlinlərimizin, oğullarımızın səsini, ömürlərinin tumurcuqlanmış dövrlərində Şəhid olmuş İgidlərin yarımçıq talehini mən hara yazım?

Nə qədər canımda can varsa, unuda bilmərəm mən ATA YURDUMU.

Yazıram, ürəyimi boşalmaq üçün...

Gözlərim yoldadır, qulağım səsdə,

Ürəyim döyünür sanki qəfəsdə,

Taqətim tükənib, əhvalım xəstə,

Yaşaya bilmirəm, Cəbrayıl, sənsiz.

***

Qalmışam intizar, gözüm yol üstə,

Yurdumun havası qalıb nəfəsdə,

Ağlayıb düşürəm mən üzü üstə,

Yaşaya bilmirəm, Cəbrayıl, sənsiz.

***

Ziyarət dağımın lap zirvəsindən

Ayı bulağının saf çeşməsindən,

Ayrıla bilmirəm xoş nəşəsindən,

Yaşaya bilmirəm, Cəbrayıl, sənsiz.

***

Ürəyim kədərlidir, sıxılır hərdən,

Danış torpağımdan, danış vətəndən.

Ağlayır Xan Çinarım, o da kədərdən.

Yaşaya bilmirəm, Cəbrayıl, sənsiz.

***

Uca dağlarımın zirvəsi qarlı,

Ədalət vətənsiz olub zavallı,

Əhvalı pərişan, özü xəyallı,

Yaşaya bilmirəm, Cəbrayıl, sənsiz.

Axı mən neçə ayrı yaşayım sizsiz, dogma yurdum?

Artıq az müddət deyil ki sizdən ayrılmışam. 27 ildir Sizin görüşünüzə gələ bilmirəm. Sonuncu dəfə avqust 1993-cü ildə düşmənlər ilə üz-üzə gəldim doğma rayonumda... Mən əli yalın, düşmənlər isə silahla, tankla... Heç nə edə bilmədim sizə, doğma yurdlarım... İnşəallah bu həsrətə son qoymaq ümüdüm ölməz…

DÖZMÜRƏM

Hədsiz bağlanmışam ana torpağa,

Əlçatmaz xəyalım uçur o dağa.

Həyatım dönübdür solmuş yarpağa,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Bir quş olub uçam gedəm o dağa,

Qanad çalam, qonam kəhriz, bulağa,

Salam verəm Xan Çinara, budağa,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Qoyma ümidimə yağış, qar yağa,

Baxıram ümüdlə sola, həm saga,

Qurmusan yoluma səddlə qadağa,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Danışıb gülmədim sizsiz, ay ellər,

Üstümüzdən əsibdi boranlı yellər.

Həsrətdən ağardı başımda tellər,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Dağların başını duman çən alıb,

Qəlbimin sevinci o yurdda qalıb.

Uşaqlıq illərimə xoş izlər salıb,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Nə ola, ay Allah, köçəm o yurda,

Toy-düyünlə qayıdaq vətənə, yurda.

Gücümüzü göstərək o qansız qurda,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

***

Ədalət, yollarda qalıbdır gözün,

Ordumuz döyüşdə deyəcək sözün,

Bir daha deməyin, bir az da dözün,

Dözmürəm həsrətə, bu ayrılığa.

Necə dözüm bu ayrılığa, həsrətə???…

Neçə illərdir ayrı düşmüşəm ocağımdan, elimdən. Hələ də sizlərə qovuşmaq arzusu ilə yaşayıram. Bu arzularımın çin olması üçün xəyallarımda yollar çəkirəm...

Ç Ə K İ R Ə M

Yadımdan çıxmadı bu sabah yenə,

Ötüb keçən illərin dərdin çəkirəm.

Əsən küləklərin həzin mehinə,

Əlimi uzadıb, sığal çəkirəm.

***

Fələk də bilməyir, nələr çəkirəm,

Dərdlərim ha çoxdu, gizli çəkirəm.

Acı həqiqətdən qurtarmaq üçün,

Dağların qoynunda yollar çəkirəm.

***

Yollarım uzanır, uzundur yollar,

Kədərli qoynuma sarılıb qollar.

Yaranır başımda çoxlu suallar...

Bir baxın, dərdimi necə çəkirəm.

***

Qəlbimə yığılıb dolan dərdimi,

Atəşin oduyla yanıb, çəkirəm.

Qalxıbdır tüstüm də uca göylərə,

Bu açıq səmada nalə çəkirəm.

***

Qəlbimdə alışıb yanan dərdlərə,

Vətənin yolunda dözüb, çəkirəm.

Ürəkdə sızlayıb qalan dərdlərə,

Aşırımlı dağlardan yollar çəkirəm.

***

Qarabağın dərdi sinə dağlayır,

Gör neçə analar qara bağlayır.

Əsirlərim vətən deyib ağlayır,

O bağlı qapıya yollar çəkirəm.

***

Bülbül də oxuyur nalə səsiylə,

Haqqını axtarır saf nəfəsiylə.

Oxuyur qəfəsdə öz həvəsiylə,

Qəfəssiz həyata yollar çəkirəm.

***

Ədalət, qocalma, həyatın əlvan,

Dünyamıza ətirli güllər əkirəm.

Düşünüb fikirlər cəm olan zaman,

Cümləyə çevirib, sözdə çəkirəm.